سال 1390 با همه ی تلخی ها و شیرینی هایی که داشت گذشت و گذشت تا به شب اخر رسید. شب اخر؛ اخرین فرصتهای سال 1390 است که می توان به کارهای کرده از خوب و بد و کارهای نکرده اندیشید .و از انجام بدیها طلب مغفرت از خدای سبحان داشت و از کارهای نکرده طلب فرصت برای جبران برای سال اینده.
در این شب اخر سال به رسم دیرین و سنت همیشگی که شام شب عید یا غاز است یا بو قلمون یا ماهی .ماهی بر سر سفره ی ما نهاده شده بود و چشمان ما به سمت تلوزیون .و ما در ان واحد که تلوزیون نگاه می کردیم در حال صرف شام بودیم . که نا گاه حس کردیم همراه لقمه غذا تیغ ماهی را نیز فرو داده ایم .حال چه می شود ؟؟؟خطر ناک است؟؟؟چگونه؟؟؟
سر آغاز جشن ِ نوروز، روز نخست ماه فروردین (روز اورمزد) است و چون برخلاف سایر جشنها برابری نام ماه و روز را به دوش نمیکشد ، بر سایر جشنهای ایران باستان برتری دارد. در مورد پیدایش این جشن افسانههای بسیار است ، اما آنچه به آن جنبهی راز وارگی میبخشد ، آیینهای بسیاری است که روزهای قبل و بعد از آن انجام میگیرد.
ضمن عرض تبریک به منتخب مردم جناب اقای مهندس حسینعلی حاجی . در ادامه مطلب می توانید پیام ایشان را ببینید.
